خاطره لطیف از دکتر علی شریعتی

« کلاس پنجم که بودم پسر درشت هیکلی در ته کلاس ما می نشست

که برای من مظهر تمام چیزهای چندش آور بود آن هم به سه دلیل؛

اول آنکه کچل بود،

دوم اینکه سیگار می کشید .

و سوم – که از همه تهوع آور بود- اینکه در آن سن و سال، زن داشت!

… چند سالی گذشت یک روز که با همسرم از خیابان می گذشتیم ،

آن پسر قوی هیکل ته کلاس را دیدم در حالیکه :

زن داشتم ،سیگار می کشیدم وکچل شده بودم.

وتازه فهمیدم که خیلی اوقات آدم از آن دسته چیزهای بد دیگران که ابراز انزجار می کند

ممکن است در خودش بوجود آید.

مطالب مرتبط

5
دیدگاه بگذارید

avatar
5 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
نسريناسماعیلبینانسیم Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
نسیم
Guest

دکتر در جایی تاکید می کرد : که انسان از چیزی یا جایی که حساسیت دارد و می ترسد آسیب می بیند

بینا
Guest
بینا

در ابتدای خاطره دکتر مخصوصا و به تعهد معلم بودنش درباره شخص مذکوررا با تنفر کامل تصویر می کند. و در انتها خودش را هم شکلش نشان می دهد. خوب معلم فوق العاده ایست که برای آموختن مطلبی به من و ما خودش را با چنین شخصی ( بخاطر سرزنش این نوع تفکر ) هم سطح می کند. این شرط اصلی معلم بودن است. بقول استادی که می گفت ۳۲ سال معلمی کردم و تمام ایام زندگیم را برای شما روی این تخته سیاه حک کردم . من فقط تدریس دروس مدرسه ای نکردم و از این بابت خوشحالم .… Read more »

بینا
Guest
بینا

معلم من رسالتت را تمام و کمال برادا کردی و من و ما و ….
خواهم آموخت / خواهی آموخت / خواهد آموخت / خواهیم آموخت / خواهید آموخت و خواهند آموخت
و بعد کودکیست گستاخ و بازیگوش که از خاک گلویت سوتکی دارد تا دم گرمش را….. صدای جاودانت را.
بعد از وفات تربت ما در زمین مجوی / در سینه های مردم عارف مزار ماست

اسماعیل
Guest
اسماعیل

دمتون گرم مطالبتون خیلی باحال است

نسرين
Guest
نسرين

خیلی زیباست واقعا حال کردم دمتون گرم موفق باشید