گفت وگو با پرويز خرسند

در گفت وگو با پرويز خرسند

وضعيت تراژيک خرسند بودن

گفت وگو از مهدي طوسي – احسان حضرتي

در تمام طول راهي که قرار بود ما را به خانه پرويز خرسند برساند، ذهن ما درگير اين پرسش اساسي بود که گفت وگو با دانشجوي انقلابي دهه 40 و روح شورشي و عصيانگر روزگاري نه چندان دور که به قول شريعتي نثر امروز را در خدمت ايمان ديروز ما قرار داده است، چه غربتي دارد، و حالا که قرار است پيرمرد پس از دو دهه سکوت و خاموشي، مهر از لب بردارد و بغضش را بترکاند، از کجا بايد آغاز کرد و به کجاها سر زد که آنچه بايد گفته شود، ناگفته نماند… گفت وگو تا ديروقت به طول انجاميد و وقتي نيمه هاي شب با پيرمرد خداحافظي کرديم و پا به کوچه گذاشتيم، دچار همان حس غريبي بوديم که آل احمد عزيز وقت وداع با نيماي بزرگ داشت که نوشت؛ «پيرمرد چشم ما بود…»