دسته‌ها
سخنان کوتاه نامه ها

اي نسل اسير وطنم

اي نسل اسير وطنم.

تو مي داني كه من هرگز به خود نينديشيده ام،

تو مي داني و همه مي دانند كه من حياتم، هوايم،همه ي خوستنيهايم به خاطر تووسرنوشت تو و آزادي تو بوده است،

تومي داني و همه مي دانند كه هرگزبه خاطر سود خود گامي بر نداشته ام از ترس خلافت تشيعم را از ياد نبرده ام .

تو مي داني و همه مي دانند كه نه ترسويم نه سود جو!

تو ميداني و همه مي دانند كه من سراپايم مملو از عشق به تو آزادي تو و سلامت تو بوده است ، و هست و خواهد بود.

تو مي داني و همه مي دانند كه دلم غرق دوست داشتن تو وايمان داشتن به تو است .

تو مي داني و همه مي دانند كه من خود را فداي تو كرده ام و فداي تو مي كنم

كه ايمانم تويي وعشقم تويي وامیدم تويي ومعني حياتم تويي وجز تو  زندگي برايم رنگ و بويي ندارد طعمي ندارد.

تو مي داني وهمه مي دانند كه زندگي از تحميل لبخندي بر لبانم ،از آوردن برق اميدي در نگاه من، از برانگيختن موج شعفي در دل من عاجز است .

تو مي داني وهمه مي دانند كه  شكنجه ديدن به خاطر تو ، زندان كشدن براي تو ورنج كشيدن به پاي تو تنها لذت بزرگ من است .از شادي تو است كه من در دل مي خندم.

ازاميد رهايي توست كه برق اميد در چشمان خسته ام مي درخشد ،

و از خوشبختي توست كه هواي پاك سعادت را در ريه هايم احساس مي كنم.

7 دیدگاه دربارهٔ «اي نسل اسير وطنم»

گاهی به خودم میگم ایکاش علی شریعتی زنده بود و سرنوشت من،ما، جامعه و فرهنگ و تاریخمون رو میدید که چه ناجوانمردانه زیر چکمه های مصلحت و خلافت لگدمال میشه ولی وقتی که بغضی شدید به سراغم میاد شکر میکنم که نیست و ندید………….

هر بار که این متن رو میخونم چیزای بیشتری ازش یاد میگیرم و مسئولیت سخت دکتر رو بیشتر درک میکنم.چه عنوان زیبایی هم داره ((ای نسل اسیر وطنم)).

همه دوست دارانت را دوست دارم و به همه شما عشق میورزم.
مگر میشود چیزی ننوشت
مگر میشود فقط به خواندن اکتفا کرد

سراینده ی ،در انتظار پاسخه نه تمجید منو… .
بی شک سکوت منو …یعنی زنده به گور کردن تمام اعتقادات،کوروش کبیر،محمد(ص)،علی(ع)،دکترشرعتی،….شما،من و در یک کلام حریم انسان.شوکت ما سکوت نیست ما با صدای گریه متولد شدیم!!!!

من هر موقع که متنی از دکتر میخونم با خودم فکر میکنم چرا افرادی همانند ایشان کم و نایابند و از ته دلم غصه میخورم

من دكتر شريعتي رو خيلي دوست دارم و تاسف ميخورم كه الان نيست تا با حرفاشون ما جوانان و راهنمايي كنن
وقتي به حرفاشون فكر ميكنم يه دنيا آروم ميشم و افتخار ميكنم كه ايشون يه ايراني بودن .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *