دسته‌ها
بررسی و نقد ها شریعتی و امام خمینی

منابع و عوامل نابرابري در نظر دکتر شریعتی و امام خمینی

امام خميني منابع و عوامل موجد نابرابري در جامعه را از رويكردهاي تاريخي ـ سياسي، مذهبي و انسانشناختي ـ روانشناختي مورد نظر دارد.

امام در رويكرد سياسي عامل استعمار را تشخيص مي‏دهد(9) كه اين عامل از طريق استثمار، جامعه را از حقوق خود نسبت به امكانات و فرصتها و شرايط رشد محروم مي‏كند. معظم له استعمار را با تشكيل جوامع جديد و شكل گرفتن دولتهاي وابسته و دست نشانده توام مي‏داند. به عبارتي امام با برشمردن عامل استعمار به عنوان عامل اساسي ايجاد جامعؤ طبقاتي به واسطؤ اين عامل به حكام دست نشانده به عنوان عامل ديگري در قبضه كردن قدرت و ثروت در جامعه و محروميت اكثريت مردم از قدرت و ثروت اشاره مي‏كند.

امام در رويكرد مذهبي، ندادن مالياتهاي اسلامي(10) را در نظر مي‏گيرد و بر اين اعتقاد است كه نپرداختن مالياتهاي اسلامي موجب تجمع ثروت و دارايي نامشروع و كلان نزد افراد مي‏شود، و از آنجا كه عدم پرداخت مالياتهاي اسلامي در حكم ادا نكردن حق خدا و حق مردم از اموال و ثروت حاصله است، منجر به محروميت عده‏اي مي‏شود كه اين مالياتها مي‏بايست در طريق رفع نياز آنها مصرف شود.

امام از رويكرد انسانشناختي ـ روانشناختي عامل حرص و آز انسان نسبت به قدرت و ثروت را در نظر مي‏گيرد (11) و در اين رويكرد، عاملي را در انسان تشخيص مي‏دهد كه او را به سمت كسب هرچه بيشتر ثروت و قدرت مي‏كشاند كه با افزايش آن هرچه بيشتر حريص‏تر مي‏شود و حرص انسان در كسب آنها بيشتر تهييج مي‏شود. از نظر امام با برانگيخته شدن حرص و آز نسبت به قدرت و ثروت و نيز مهذب نبودن انسان، او از قدرت و ثروت در جهت اميال خود استفاده مي‏كند. در ديد امام سمتگيري قدرت و ثروت در جهت ازدياد هر چه بيشتر، انسان را به تجمل‏گرايي و توجه به دنياگرايي مي‏كشاند كه اين امر موجب از بين رفتن انسانيت انسان و تبديل او به حيوان مي‏شود. از اين ديدگاه در جامعه حيواني حرف اول را قدرت مي‏زند و براين اساس است كه امكانات و منابع تقسيم مي‏شود و رابطؤ نابرابري مبتني بر قدرت است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *