دسته‌ها
سخنان کوتاه عارفانه ها

تا خدا، آن سوي درياي خدا

سير ابدي

نمي دانم اين سير ابدي

و اين كشف و شهود و مستي بخش

كه هر روز و هر دم مرا

در اين اقيانوس اعظم و بي كرانه و بي انتهايي

كه خلسه و جذب و مراقبت و تامل و اشراق مي نامند

ولي نام ديگري دارد

و نام ندارد كه در نام نمي گنجد،

فروتر مي برد و غرقه تر مي سازد.

تا كجاها مي كشد و تا كجاها مي رسم؟

تا خدا و آن سوي درياي خدا

تا كجا؟

آن سوي هر سويي

تا چه مي دانم؟

اما مي دانم تا منزل مرگ خواهم رفت

و مي دانم كه مرگ منزلي در نيمه ي راه است.

آيا از آن سوي مرگ نيز سفري خواهد بود؟

كاشكي باشد!

كاشكي از پس امروز بود فردايي!


از معلم شهید دکتر علی شریعتی +

دفترهای سبز

2 دیدگاه دربارهٔ «تا خدا، آن سوي درياي خدا»

سلام.خسته نباشید.
مطلبی با عنوان شعر چیست ترجمه ی دکتر شریعتی در مجله ی صحنه شماره 68 پاییز 88 به چاپ رسیده، به نظر می رسد در ویرایش نهایی دقت لازم صورت نگرفته است.در ابتدای مطلب داخل گیومه این مطلب آمده است”اسم، در قبال شیء که جوهر است عوض را می نماید”
به نظرم عوض غلط است ، منظور عرض بوده!
در صورت درست بودن نظر بنده برای تنویر افکار خواننده با مجله تماس بگیرد ودر خواست اصلاح مطلب را بفرمایید.
ضمنأ مطلب صحیح را برای من ایمیل نمایید.
سپاس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *